Spis treści
Sergej Barbarez - życiorys
Sergej Barbarez urodził się 17 września 1971 roku w Mostarze. Pochodzi z usportowionej rodziny, ponieważ jego ojciec grał w piłkę nożną, a matka i siostra trenowały piłkę ręczną. W młodości trenował lekkoatletykę i biegał na 400 metrów, ale ostatecznie postawił na futbol i zaczął treningi w zespole Velež Mostar. Zimą 1991 roku ojciec wysłał go do wujka do Hanoweru z powodu narastających konfliktów zbrojnych w ojczyźnie. Wybuch wojny w Bośni sprawił, że musiał zostać w Niemczech na stałe, co całkowicie zmieniło jego życie.
Na niemieckich boiskach spędził wiele lat i grał głównie jako napastnik lub ofensywny pomocnik. Reprezentował barwy takich drużyn jak Hannover 96, Union Berlin, Hansa Rostock, Borussia Dortmund, Hamburger SV oraz Bayer Leverkusen. W drużynie narodowej Bośni i Hercegowiny grał przez 9 lat i pełnił tam funkcję kapitana zespołu. Karierę piłkarza zakończył w czerwcu 2008 roku, a potem przez 10 lat grał zawodowo w pokera. W życiu prywatnym jest mężem swojej szkolnej miłości Any, z którą ma dwóch synów.
Sergej Barbarez - kariera i najważniejsze informacje
Karierę trenerską zaczął dość późno, ponieważ licencję zdobył dopiero w styczniu 2011 roku. Wcześniej chciał zostać selekcjonerem kadry narodowej już pod koniec 2009 roku, ale wtedy federacja odrzuciła jego kandydaturę. Swój cel osiągnął 19 kwietnia 2024 roku, kiedy podpisał czteroletni kontrakt i oficjalnie przejął reprezentację Bośni i Hercegowiny. Jego debiut na ławce trenerskiej miał miejsce 3 czerwca 2024 roku w towarzyskim meczu z Anglią. Jako selekcjoner musiał szybko zbudować zespół zdolny do gry z najlepszymi drużynami na świecie.
- Imię i nazwisko: Sergej Barbarez
- Data urodzenia: 17.09.1971
- Miejsce urodzenia: Mostar (Bośnia i Hercegowina)
- Narodowość (pochodzenie): Bośnia i Hercegowina
- Trener reprezentacji: Bośnia i Hercegowina (od 2024 r.)
Sergej Barbarez - sukcesy i osiągnięcia
Największym osiągnięciem w jego karierze trenerskiej jest awans z reprezentacją Bośni i Hercegowiny na mistrzostwa świata w 2026 roku. Zespół pod jego wodzą wygrał decydujące baraże po rzutach karnych, pokonując najpierw Walię, a następnie Włochy. Do 6 czerwca 2026 roku poprowadził kadrę w 22 meczach, odnosząc 8 zwycięstw, 6 remisów i 8 porażek. Z kolei jako piłkarz odnosił sukcesy głównie w barwach klubu Hamburger SV, z którym w 2003 roku wygrał Puchar Ligi Niemieckiej. W sezonie 2000/2001 zdobył 22 bramki i został królem strzelców niemieckiej ligi, a w swojej ojczyźnie trzy razy z rzędu wygrywał plebiscyt na najlepszego piłkarza kraju.