Spis treści
Gustavo Alfaro - życiorys
Gustavo Julio Alfaro urodził się 14 sierpnia 1962 roku w Argentynie. Swoją przygodę z piłką nożną rozpoczął jako pomocnik, a najważniejsze momenty kariery piłkarskiej spędził w klubie Atlético de Rafaela. W 1989 roku pełnił funkcję kapitana tej drużyny, kiedy wywalczyła ona awans do argentyńskiej najwyższej klasy rozgrywkowej. Jego kariera piłkarska nie trwała jednak długo i zakończył ją w 1992 roku. Niemal od razu po zawieszeniu butów na kołku postanowił zostać trenerem. Swoje pierwsze kroki w nowej roli stawiał w klubach z niższych lig argentyńskich.
Gustavo Alfaro - kariera i najważniejsze informacje
Argentyński trener przez wiele lat pracował w ojczyźnie, gdzie prowadził kilkanaście różnych zespołów klubowych. Z czasem jego nazwisko stało się rozpoznawalne w całej Ameryce Południowej, co zaowocowało pracą z kadrami narodowymi. Od 2020 do 2023 roku był selekcjonerem reprezentacji Ekwadoru, z którą pojechał na Mistrzostwa Świata w 2022 roku. Następnie przez krótki czas trenował kadrę Kostaryki, a w 2024 roku objął stanowisko selekcjonera reprezentacji Paragwaju. Podczas pracy w dużych klubach, takich jak Boca Juniors, dziennikarze czasami krytykowali go za brak wyrazistego stylu gry zespołu. Mimo tych uwag trener regularnie znajdował nowe miejsce zatrudnienia na najwyższym poziomie.
- Imię i nazwisko: Gustavo Julio Alfaro
- Data urodzenia: 14.08.1962
- Narodowość (pochodzenie): Argentyna
- Trener klubowy: Atlético de Rafaela (1992-1996), Patronato (1995), Quilmes (1996-1997), Atlético de Rafaela (1998-2000), Belgrano (2001), Olimpo (2001-2002), Quilmes (2003-2005), San Lorenzo (2005-2006), Arsenal de Sarandí (2006-2008), Rosario Central (2008-2009), Al-Ahli (2009), Arsenal de Sarandí (2010-2014), Tigre (2014-2015), Gimnasia LP (2016-2017), Huracán (2017-2018), Boca Juniors (2019)
- Trener reprezentacji: Ekwador (2020-2023), Kostaryka (2023-2024), Paragwaj (od 2024 r.)
Gustavo Alfaro - sukcesy i osiągnięcia
Argentyński szkoleniowiec poprowadził zespoły w blisko tysiącu oficjalnych meczów w swojej karierze. Jego statystyki obejmują prawie 400 zwycięstw i dodatni bilans bramkowy. Pierwszy znaczący sukces odniósł w 2001 roku, kiedy wygrał rozgrywki drugiej ligi argentyńskiej z zespołem Olimpo. Później zapisał się w historii klubu Arsenal de Sarandí, z którym w 2007 roku zdobył puchar Copa Sudamericana, a w 2012 roku wywalczył pierwsze dla tej drużyny mistrzostwo kraju. Z kolei w 2018 roku wygrał Superpuchar Argentyny jako trener Boca Juniors.