Spis treści
Emerse Faé - życiorys
Emerse Faé urodził się 24 stycznia 1984 roku we francuskim mieście Nantes i to właśnie tam rozpoczął swoją przygodę z zawodową piłką. Jako piłkarz grał na pozycji pomocnika i zadebiutował w pierwszej drużynie Nantes w 2003 roku. Przez kilka lat rozegrał tam ponad 100 spotkań ligowych. W sierpniu 2007 roku przeniósł się za kwotę około 2,5 miliona funtów do angielskiego Reading. Jego pobyt w Anglii zepsuła choroba na malarię oraz konflikt z trenerem. Z tego powodu dość szybko opuścił ten kraj i wrócił do Francji.
Kolejnym etapem w jego piłkarskim życiu był klub Nice, gdzie najpierw grał na wypożyczeniu, a potem podpisał stały kontrakt. Mimo młodego wieku musiał zrezygnować z gry 1 lutego 2012 roku, mając zaledwie 28 lat. Powodem były powracające kłopoty z zapaleniem żył. W piłce młodzieżowej reprezentował Francję i wygrał z nią Mistrzostwa Świata do lat 17 w 2001 roku. Jako dorosły zawodnik zdecydował się jednak na grę dla Wybrzeża Kości Słoniowej. Z tą reprezentacją pojechał na Mistrzostwa Świata w 2006 roku oraz wystąpił w trzech edycjach Pucharu Narodów Afryki.
Emerse Faé - kariera i najważniejsze informacje
Po przymusowym zakończeniu gry na boisku Emerse Faé postanowił zostać trenerem i zaczął pracę z młodzieżą w zespole Nice. Trenował tam drużyny do lat 17 oraz do lat 19. W lipcu 2021 roku przeniósł się do klubu Clermont, gdzie objął stanowisko trenera zespołu rezerw. Szybko zyskał uznanie w Afryce i w 2022 roku został opiekunem kadry Wybrzeża Kości Słoniowej do lat 23 oraz asystentem w pierwszej reprezentacji. Prawdziwy przełom nastąpił w styczniu 2024 roku, kiedy powierzono mu rolę tymczasowego selekcjonera seniorskiej kadry narodowej.
- Imię i nazwisko: Emerse Faé
- Data urodzenia: 24.01.1984
- Miejsce urodzenia: Nantes (Francja)
- Narodowość (pochodzenie): Wybrzeże Kości Słoniowej
- Trener klubowy: Nice U19 (2018-2019), Clermont B (2021-2022)
- Trener reprezentacji: Wybrzeże Kości Słoniowej U23 (2022-2024), Wybrzeże Kości Słoniowej (od 2024 r.)
Emerse Faé - sukcesy i osiągnięcia
Największym osiągnięciem w karierze trenerskiej tego szkoleniowca jest zwycięstwo w Pucharze Narodów Afryki w 2023 roku. Poprowadził on Wybrzeże Kości Słoniowej do wygranej 2:1 nad Nigerią w finale turnieju. Zapisał się w historii jako pierwszy trener, który wygrał te zawody po przejęciu zespołu w ich trakcie. Został za to nagrodzony tytułem najlepszego trenera turnieju oraz statuetką Trenera Roku w Afryce. Jako piłkarz również wygrywał trofea i zdobył mistrzostwo świata do lat 17 z reprezentacją Francji w 2001 roku. Z kolei w październiku 2025 roku pod jego wodzą reprezentacja Wybrzeża Kości Słoniowej wywalczyła awans na Mistrzostwa Świata 2026 po kilkunastu latach przerwy.